terug
Maritiem programma    Over ons      Actueel      Rijksdienst voor het Cultureel erfgoed     Contact     Colofon          english version          print versie

Toen ik een aantal maanden geleden begon met mijn werkzaamheden bij het Maritiem Programma van de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed (RCE) kon ik niet weten wat voor wereld zich voor mijn ogen zou ontvouwen. Ik ben afgestudeerd in de politicologie en niet zo lang geleden begonnen als rijkstrainee. Kortom, een complete nieuweling binnen de maritieme archeologie. Ik kreeg de opdracht om een analyse te maken over overtredingen die plaatsvinden op de Noordzeebodem om vervolgens met aanbevelingen te komen.
Vol enthousiasme ging ik aan de slag. Ik maakte afspraken om te praten met bergers en duikers, maar ook met vertegenwoordigers van NGO’s, de Erfgoedinspectie, de Kustwacht, de KLPD, de Douane, Rijkswaterstaat en nog veel meer betrokkenen. Er zijn zo ongelofelijk veel mensen betrokken bij het wel en wee van scheepswrakken en de Noordzeebodem. In al die gesprekken werd steen voor steen een hele wereld opgebouwd, vol passie, ego’s, vetes, jaloezie, vriendschappen, emotie, vertrouwen, wantrouwen en roddels.

Zoals zo vaak heerst er wantrouwen en kritiek vanuit het wereldje op de overheid. Volgens sommigen is de overheid te streng en mag er niets “van de mensen uit Amersfoort” (het hoofdkantoor van de RCE). Anderen vinden weer dat de overheid niets doet tegen die “wrakkenslopers en plunderaars.

O16



Column door:
  • Dave Meelkers